دسته: حرف دل

دوستان شرح پریشانی من گوش کنید

داسـتان غـم  پنهانی مـن گـوش کـنـیـد

قصۀ بی سر و سامانی من گوش کنید

گفت و گوی من و حیرانی من گوش کنید

شرح این آتش جان سوز نگفتن تا کی؟

سوختم، سوخـتم ایـن راز نـهـفـتـن تا کـی؟

روزگاری من و دل ساکن کویی بودیم

سـاکن کـوی بُـت عـربـده جـویـی بـودیـم

عـقـل و دیـن بـاخـتـه، رویـی بـودیـم

بـسـته ی  سـلسله ی سـلسله مویی بـودیـم

کس در آن سلسله غیر از من و دل بند نبود

یـک گرفتار از این جمله که هـستند نـبـود

نرگس غمزه زنش این همه بـیـمار نـداشـت

سُـنـبل پر شکـنـش هـیـچ گرفـتـار نـداشـت

این همه مشتری و گرمی بازار نداشت

یـوسـفی بـود، ولـی هـیـچ خریـدار نـداشـت

اوّل آن کس که گرفتار شدش من بودم

بـاعــث گــرمـی بـازار شـدش مــن بــودم

عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او

داد رسـوایــی مــن، شــهـرت زیـبـایـی او

بس که دادم همه جا شرح دلارایی او

شـهر پـر گـشـت ز غـوغـای تـماشـایـی او

این زمان عاشق سر گشته فراوان دارد

کی سر برگِ من بی سر و سامان دارد ؟

----------------------------------------------------------